போட்டுத் தாக்கு (1)

வாக்கெடுப்பு (1) முடிவு

தமிழில் அன்னிய மொழிகளைக் கலக்கலாமா?

வாக்குகள்:

1.அறவே கூடாது = 86%

2.ஓரளவு = 1%

3.தேவை கருதி = 13%

ஆய்தன்: உணவில் கலப்படம் நடந்தால் உயிருக்குக் கேடு! மொழியில் கலப்படம் நடந்தால் இனத்துக்குக் கேடு!

மலேசியத்தில் தமிழ்க் காக்கும் நால்வர்

கடந்த 30.9.2007இல் தலைநகர் பார்வையற்றோர் சங்க மண்டபத்தில் மிக அமைதியாக மாபெரும் தமிழ் எழுச்சி நிகழ்ச்சியொன்று நடைபெற்றது. தமிழ் இலக்கியக் கழகம், தமிழ்நெறிக் கழகம், மலேசியத் திராவிடர் கழகம் ஆகியன ஒன்றிணைந்து பிறதோழமை தமிழ் அமைப்புகளின் ஒத்துழைபோடும் நடத்தப்பட்ட இந்த எழுச்சிக் கூட்டத்திற்குத் தமிழை உயிரென மதிக்கும் மலேசியத் தமிழறிஞர்களும் உண்மைத்தமிழ்ப் பற்றாளர்களும் உணர்வாளர்களும் இந்த அருமை நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தனர். அரங்கம் நிறைந்த கூட்டத்தில் அன்றைய அந்த அறைநாள் நிகழ்ச்சி மாபெரும் மொழி எழுச்சியை ஏற்படுத்தியது என்பது உண்மை. வந்திருந்த தமிழ் உள்ளங்களில் தமிழ் உணர்வை மீண்டும் அழுத்தமாக பதியவைத்தது என்பதும் உண்மை.

1.பாடநூலின் எதற்கு பண்டிதத் தமிழ்?

2.தமிழ்மொழியைப் பற்றிய தொன்மை வெறும் கற்பனையே!

3.தமிழின் வாழ்வு அதன் தொன்மையில் இல்லை; தொடர்ச்சியில்தான் உள்ளது.

4.வானொலி அறிவிப்பில் சுழியத்தை அகற்றிவிட்டு பூஜ்யம் நிலைப்படுத்தப்பட்டது

5.அன்னிய மொழிக்கலப்பால் தமிழ் வளரும்.

6.தமிழ் நெடுங்கணக்கில் கிரந்த எழுத்துகளை இணைக்க வேண்டும்.

இப்படி, அண்மையக் காலத்தில் நம் நாட்டில் தமிழ்மொழிக்கு எதிராக தமிழ்ப் பகைவர்கள்; தமிழ்த் துரோகிகள்; தமிழ்ப் பேதைகள் சிலர் முன்வைத்த கருத்துகள் தொடர்பில் விரிவான ஆய்வு விளக்கங்களும் ஆழமான தெளிவுகளும் இந்த அருமை நிகழ்ச்சியில் தமிழ்விருந்தாகப் பரிமாறப்பட்டது.

மெத்தப் படித்தவர்கள், உயர்ப்பதவியாளர்கள், மேலதிகாரிகள், பேராசிரியர்கள், இதழாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் என்ற உரிமையில் தமிழ்மொழியின் அடித்தளங்களில், அடிப்படைக் கொள்கைகளில் கைவைத்த தமிழ்ப் பேதையர்கள் சிலருடைய முகத்திரைகள் கிழி கிழியெனக் கிழித்தெரியப்பட்டது. அந்தப் பேதையர்களின் குறையறிவு படம்பிடித்துக் காட்டப்பெற்றது. மேற்கண்ட அனைத்து விவகாரங்கள் தொடர்பில் அறிவான விளத்தங்களும் ஆழமான விளக்கங்களும் சான்றுகளுடன் அன்றைய அரங்கில் முன்வைக்கப்பட்டது மிகவும் பாராட்டுக்குரியது.

தமிழ் – தமிழர் வரலாறுகளில் திருப்பல்கள், மறைப்புகள், ஆகியன திட்டமிட்டுச் செய்யப்பட்டுள்ளன. தமிழ் – தமிழர் சிறப்புகள் மிக நுட்பமாக இழித்தும் பழித்தும் கூறப்பட்டுள்ளன. தமிழ் – தமிழர் அடையாளங்கள் உருதெரியாமல் வஞ்சகமாக அழிக்கப்பட்டன. தமிழ் – தமிழர் என்ற சிந்தனைகளும் உணர்வுகளும் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக மழுங்கடிக்கப்பட்டன. தமிழ் – தமிழர் என்ற நம்பிக்கைகள் நசுக்கப்பட்டு அன்னிய மொழி, இன, சமய, கலை, இலக்கிய, பண்பாட்டு நெறிகள் பெருமளவில் விதைக்கப்பட்டன. இப்படியாக, தமிழுக்கும் தமிழர்க்கும் எதிராக வரலாற்றுக் காலத்திலும் சரி தற்காலத்திலும் சரி அடுக்கடுக்காக நிகழ்ந்துவருகின்ற அவலம் அரங்கத்தில் இருந்த அனைவருக்கும் விளக்கிச் சொல்லப்பட்டது மிகச்சரியான வினைத்திட்பம்.

தமிழுக்கு இந்த நாட்டில் ஒவ்வொரு முறையும் ஏதேனும் கேடுகள் ஏற்படும்போது முன்னின்று குரல்கொடுக்கும் மலேசியத் தமிழ்நெறிக் கழகத் தேசியத் தலைவர் தமிழ்நெறி அறிஞர் இரா.திருமாவளவன், மலேசியத் திரவிடர் கழகத் தேசியத் தலைவர் தமிழ்மானமிகு ரெ.சு.முத்தையா, தமிழ் இலக்கியக் கழகத் தலைவர் தமிழ் இலக்கியப் பண்பாட்டுக் காவலர் மு.மணிவெள்ளையன், தமிழியல் ஆய்வுக் களத் தலைவர் தமிழியல் ஆய்வறிஞர் இர.திருச்செல்வம் ஆகிய நால்வர் இந்த நிகழ்ச்சியில் தமிழ் எழுச்சிப் பேருரை நிகழ்த்தினர். வைதீக, புத்த, சமண சமய அழுத்தங்களிலிருந்து அன்று தமிழைக் காத்தவர்கள் சமயப்பெரியோர் நால்வர்; அந்த நால்வரின் அடியொற்றி மலேசியத்திலும் நால்வர் என்று இவர்களுக்குப் புகழாரம் சூட்டுவதில் தமிழுயிர் பெருமையடைகிறது.

இந்த நால்வருடைய எழுச்சி உரைகளானது, இந்த நாட்டில் தமிழுக்கு எதிராகக் கேடுகளும் கீழறுப்புகளும் சூழ்ச்சிகளும் எட்டப்பத்தனங்களும் செய்துவரும் தமிழ்ப் பகைவர்கள்; தமிழ்த் துரோகிகள்; தமிழ்ப் பேதைகள் ஆகியோரை நேரடியாகக் கண்டிக்கும் வண்ணமாக அமைந்தது. இது மிகவும் துணிகரமான செயலாகவும் இருந்தது.

தமிழையும் தமிழரையும் காப்பதற்கு வாழையடி வாழையென வந்த தமிழ்த் தலைவர்கள் வரிசையில் எமது மலேசியத்தில் வந்துதித்த அறிவுடைச் சான்றோராக; ஆற்றலுடை அறிஞராக; மொழியின சமயப் பண்பாட்டு நாட்டமுடைய மறவோர்களாக இந்த நால்வரும் விளங்குகின்றனர். இவர்களைத் தவிர இவர்களின் அடியொற்றிய பெரியோர் இன்னுஞ்சிலர் இந்த நாட்டில் உள்ளனர் என்பது பெருமைக்குரியதாகும். இவர்களின் பின்னால் தமிழ் மொழியின சமய பண்பாட்டுப் பற்றாளர்கள் அனைவரும் திரண்டு நின்று தமிழை உயர்த்திப் பிடிப்போம் வாரீர்.

மேலும், இனி இந்த நாட்டில் தமிழைப் பற்றி பேசத்துணியும் எவரும் நன்றாக சிந்தித்துப் பேச வேண்டும்; சரியான சான்றுகளோடு பேச வேண்டும்; தமிழ்நலத்திற்குக் கேடு செய்யாமல் பேச வேண்டும்; தமிழுக்குக் கீழ்படிந்து பேச வேண்டும் என்பதை மனத்தில் இருத்திக்கொள்ள வேண்டும். காரணம் தமிழையும் தமிழனையும் எதிர்க்கும் எந்தவொரு 'பீரங்கிக்குண்டு'களையும் சமைலறையில் 'முள்ளங்கித்தண்டாக' முறித்துப் போடுவதற்கு அறிவாற்றலுடையத் தமிழ்ப் பற்றாளர் படையொன்று எமது மலேசியத்தில் உருவாகி இருக்கிறது என்பதை இந்த நிகழ்ச்சியில் நேரில் கண்ட தமிழுயிர் தமிழ்ப் பகைவர்கள்; தமிழ்த் துரோகிகள்; தமிழ்ப் பேதைகள் அனைவருக்கும் அறிவிக்க விரும்புகிறது.

(பின் குறிப்பு: தமிழ் வெறியர்கள் என்று இந்தப் படையைக் குறைமதியர் எவரும் பிதற்றித் திரிய வேண்டாம். பற்று வேறு வெறி வேறு என்று தமிழ்ப்பற்றாளர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.)

• ஆய்தன்: "கெடல் எங்கே தமிழின் நலம், அங்கெல்லாம் தலையிட்டுக் கிளர்ச்சி செய்க" நால்வரே! உங்கள் பின்னால் இருப்பார் நல்லவரே!

கலக்கல் காலையா? ஒலப்பல் காலையா?

'சிறந்த இசை' வழங்கும் தனியார் வானொலி நிலையம் அண்மையில் நடத்திய 'கலக்கல் காலை பங்கி பயணம்' என்ற நிகழ்ச்சி தமிழ் மக்களை மிகஞ்சுளிக்க வைத்துவிட்டது. இதில் நடத்தப்பட்ட போட்டியில் வழங்கப்பட்ட புதுமையான பரிசுதான் இதற்குக் காரணம். வெற்றி பெறுகின்றவர் அறிவிப்பாளருடன் விருந்துக்குப் (dating) போவதுதான் அந்தப் 'பரிசு'. தமிழ்ப் பண்பாட்டை முற்றிலும் கேவலப்படுத்தும் இப்படியொரு போட்டியும் பரிசும் தேவையா? தமிழ்ப் பெண்களை இழிவுபடுத்திப் பெண்ணடிமைக்கு வழிவகுக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியைத் தமிழுயிர் வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றது. அந்த வானொலியாருக்காகத் தமிழுயிர் வழங்கும் ஆகா சிறந்த பாடல் இதோ! கேளுங்கள் மகிழுங்கள்!

இராகான்னு ஒரு வானொலி கேளுங்க – அதில்
தெறிக்குது தமிழ்ப் பண்பாடு பாருங்க!

பங்கி பயணம்னு நிகழ்ச்சி பேருங்க – அதில்
பொண்ணுங்க மானம்தான் நாறுங்க!

போட்டின்னு பேருசொல்லி நடத்துறான் – அதில்
பரிசுன்னு விருந்து ஒன்னு கொடுக்கிறான்!

பொண்ணுக்கூட ஆம்பிள போகுறான் – விருந்துக்கு
ஆண்கூட பொம்பளயும் போகுறாள்!

எங்கேடா படிச்சானுங்க இந்தப் பண்பாடு – இதை
வெளியில சொன்னாக்கா வெட்கக்கேடு!

எவனுங்கடா அந்த அறிவிப்பாளரு – அந்த
வெள்ளைக்காரனா இவனுங்கள பெத்தவரு!

பொறுக்கீங்க போட்டிக்குப் போகலாமா? – நம்ம
பொண்ணுங்க புத்தியும் மேயலாமா?

• ஆய்தன்:பண்பாடும் நாகரிகமும் இல்லாதவை விலங்கும்; பேய்பிடித்த பைத்தியமும் தான்!

தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டுமா?

தமிழ்ப்பள்ளிகளை ஒழிக்க வேண்டும் என்று முன்னாள் நீதிபதி ஏற்படுத்திவிட்ட புயல் அடங்குவதற்குள் "தேசியப் பள்ளிகளில் தமிழ்மொழியைக் கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும்" என்ற மேலும் ஒரு விவாதம் தமிழ் நாளிதழ்களில் மிகச் சூடாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றது. ஆளும் தேசிய முன்னணியின் உறுப்புக் கட்சிகளான ம.இ.காவும் பி.பி.பியும் இந்த விவகாரத்தைப் பூதாகரமாக்கி மாறிமாறி அனல்பறக்க அறிக்கை விட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. தமிழ்ப்பள்ளி என்ற தடத்திலிருந்து அரசியல் களத்திற்குப் போய்விட்ட இந்த விவகாரத்தைப் பற்றி தமிழுயிர் கருத்துரைக்க விரும்பவில்லை. ஆயினும், தமிழ்மொழியைத் தேசியப் பள்ளிகளில் கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை ஒட்டி தமிழுயிர் தனது எண்ணங்களை இங்கே முன்வைக்க விரும்புகிறது.

மலேசியாவில் தற்சமயம் 523 பள்ளிகள் இருப்பதாகவும் அவற்றில் ஓரிலக்கத்து ஐயாயிரத்து அறுநூற்றுப் பதினெட்டு (105,618) மாணவர்கள் பயின்று வருவதாகக் கல்வி அமைச்சின் புள்ளி விவரங்கள் கூறுகின்றன. அதேவேளையில் தேசியப் பள்ளிகளில் பயிலும் தமிழ் அல்லது இந்திய மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் கணிசமான அளவில் உள்ளது. இந்த நிலையில், தேசியப் பள்ளிகளில் தமிழை கட்டாயப் பாடமாகுவது தமிழ்மொழியின் நீடுநிலவலுக்கு நல்லது என்னுமொரு கருத்தும் நிலவுகிறது. இக்கருத்தில் எந்த அளவுக்கு உண்மை உள்ளது? தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்குவதால் அது வளர்ந்து விடுமா? காலத்திற்கும் நிலைத்திருக்குமா? இதனால் தமிழ்க் குமுகாயத்திற்கு நன்மையா? தமிழ்ப் பண்பாட்டுக்கும் சமயத்திற்கும் ஆக்கமா? ஆகிய வினாக்களுக்கு ஆழமான ஆய்வுகளின் மூலமாக விடைகளைக் காணவேண்டும்.

இவ்வாறு மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வுக்குள், தமிழை ஏற்கனவே கட்டாயப் பாடமாக்கியுள்ள நமது அண்டை நாட்டையும் இணைத்துக்கொளவது மிக மிக அவசியமாகும். காரணம், தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்கியதால் அந்நாட்டில் தமிழ்மொழி, இன, சமய, கலை, இலக்கிய, பண்பாட்டு, பாரம்பரிய, வரலாற்று அடையாளங்களில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்களையும் பின்னடைவுகளையும் ஆழ்ந்து கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. இதன் தொடர்பில், நமக்கு நிறைவளிக்கும் முன்னேற்றங்கள் எதுவும் பெரிதாக அங்கே நடந்துவிடவில்லை என்பது வெள்ளிடைமலை. ஆக, அதுபோன்றதொரு நிலைமை நாளை நம்நாட்டிலும் நிகழ வேண்டுமா என்பதைத் "தமிழைக் காட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும்" என்று போராடும் அன்பர்கள் தயவுகூர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும்.

தேசியப் பள்ளிகளில் தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்கும் எண்ணம் கல்வி அமைச்சுக்கே இல்லாதபோது நம்மில் சிலர் ஏன் அதற்குச் சப்பைக்கட்டு கட்ட வேண்டும்? இப்படியொரு திட்டம் நிகழுமானால் அது நிச்சயமாகத் தமிழைக் கருணைக் கொலை செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும். தமிழைச் சுவடு தெரியாமல் அழிப்பதற்கு மேற்கொள்ளப்படும் தொலை நோக்குத் திட்டத்திற்கு ஒப்பானதாகும். தமிழ் வரலாற்றில் குமரிக்கண்டத் தமிழ் அழிவுக்குப் பின்னர் நடைபெறும் மிக பெரிதான தமிழ் அழிவுக்கு ஒப்பானதாகும்.

தேசியப் பள்ளிகளில் தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்குவதை விரும்பும் அன்பர்கள் தயவுகூர்ந்து கீழ்க்காணும் விளைவுகளைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என தமிழுயிர் தாழ்மையுடன் வேண்டுகிறது.

1.தமிழ்ப்பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை நாளடைவில் குறையும். 2.மாணவர்கள் குறைந்தால் இயல்பாகவே தமிழ்ப்பள்ளிகள் மூடப்படும். 3.இப்போது இருக்கும் 523 தமிழ்ப்பள்ளிகள் படிப்படியாகக் குறைந்து ஒருகாலக் கட்டத்தில் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில பள்ளிகள் மட்டுமே மிஞ்சும். 4.தலைமையாசிரியர் என்ற துறைத்தலைவர் பொறுப்பில் இருக்கும் தமிழர் அல்லது இந்தியரின் எண்ணிக்கை படிப்படியாகக் கணிசமாகக் குறையும். 5.தமிழ்ப்பள்ளிக் கண்காணிப்பாளர், மொழி அதிகாரி, உதவி இயக்குநர் முதலான உயர்ப்பொறுப்புகள் காணாமல் போகும். 6.தமிழ்மொழி கலைத்திட்ட மேம்பாட்டு மையம், தேர்வு வாரியம், பாடநூல் பிரிவு, ஆய்நர் பிரிவு முதலானவற்றில் உள்ள தமிழ்மொழிக்குரிய பிரிவுகளும் உயர் பொறுப்புகளும் இல்லாமல் போகும். 7.ஆசிரியர் பயிலகம், பல்கலைக்கழகம் முதலிய உயர்க்கல்விக் கழகங்களில் தமிழைப் பயிலும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையும் தமிழ்ப் பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கையும் காலப்போக்கில் குறையும். 8.ஆசிரியர் பயிலகம், பல்கலைக்கழகங்களில் பணியாற்றும் தமிழ் விரிவுரைஞர், பேராசிரியர், இணைப்பேராசிரியர் முதலான பொறுப்புகளும் தமிழின் பெயரால் இயங்கும் உயர்ப்பதவிக்கான இருக்கைகளும் காணாமல் போகும். 9.தற்போது தமிழ்மொழியில் கற்பிக்கப்படும் வட்டாரக் கல்வி, நன்னெறிக் கல்வி, வாழ்வியல் திறன், உடற்கல்வி, நலக்கல்வி, குடிமையும் குடியுரிமைக் கல்வியும், இசைக்கல்வி, கலைக்கல்வி முதலான பாடங்களும் பாடநூல்களும் இல்லாது போய்விடும். 10.தமிழ்ப் பள்ளிகளுக்கான மேற்கண்ட பாடநூல்களை எழுதும் அதிகாரிகளுக்கு வேலை இல்லாமல் போகும்; அப்பாடநூல்களை ஆச்சிடும் பல தமிழ் நிறுவனங்களும் பதிப்பகங்களும் முடங்கிப்போகும். 11.தமிழ்ப்பள்ளிகள் குமுகாய பண்பாட்டு நடுவங்களாகச் செயல்படும் நிலை கெட்டுப் போகும். 12.தேவார வகுப்பு, சமய வகுப்பு, திருக்குறள் வகுப்பு, கலைமகள் வழிபாடு, பொங்கல் விழா, தேர்வுக்கால சிறப்பு பூசை, கல்வி யாத்திரை முதலான சமயப் பணிகள் ஆற்றி ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கும் வித்திடும் தமிழ்ப்பள்ளிகளின் அரும்பணிகள் அழிந்துபடும். 13.தமிழ் மக்களே முழுவதுமாக ஆட்சி செய்யும் பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்கங்கள், பள்ளி நிருவாக வாரியங்கள், முன்னாள் மாணவர் சங்கங்கள் ஆகியவை பூண்டோடு காணாமல் போய்விடும். 14.தமிழ்பள்ளி மாணவர்களுக்காகச் சில சிறப்பான கல்வித் திட்டங்களை மேற்கொண்டுவரும் இந்தியர் அரசியல் கட்சிகள், தமிழர்/இந்தியர் சார்ந்த அரசு சார்பற்ற இயக்கங்கள், பொது இயக்கங்கள் ஆகிய தரப்புகளின் பங்களிப்பும் பணிகளும் முடங்கிப் போகும். 15.கபடி, சிலம்பம் முதலான தமிழ் விளையாட்டுகளைப் பேணிக்காத்துவரும் சில தமிழ்ப்பள்ளிகள் இல்லாமல் போகும்; தமிழ் விளையாட்டுகள் மறைந்துபோகும். 16.தமிழ்மொழி சார்ந்து நடைபெறும் மொழிப் போட்டிகள், திருக்குறள் போட்டிகள், திருமுறை ஓதும் போட்டிகள், மாணவர்த் திறன் போட்டிகள் முதலானவற்றின் தளங்கள் தகர்ந்துபோகும். 17.தொல்காப்பியம், நன்னூல், திருக்குறள், தேவாரம், திருவாசம் முதலிய இன்னும்பல அருமை நூல்களின் அடிபடையில் இன்று தமிழ்ப்பள்ளியில் இயங்கும் தமிழ்மொழி காணாமல் போய் குமுகவியல் மொழி (social language) ஆட்சி பெறும். இதனால், தமிழின் தரம் குறைந்துபோய்; உண்மை அடையாளம் மாறிப்போய்; இறுதியில் அழிந்துபடும். 18.தமிழ்மொழியில் ஏற்படும் சிதைவும் மாற்றங்களும் தமிழ் இனத்தின் அடையாளத்தை உருமாற்றிவிடும்; கலை பண்பாட்டை உருமாற்றிவிடும். இதற்கு நம்மோடு நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் தமிழ் உடன்பிறப்புகளான 'மலாக்கா செட்டிகளே' நற்சான்று. 19.தமிழ்மொழி திரிந்தோ அல்லது சிதைந்தோ போகுமானால் இந்த இனமும் தன்நிலை மாறிப்போய் வேறு மொழியாகவும் வெவ்வேறு இனமாகவும் பிரிந்து போகும். இதற்கு, தமிழினத்திலிருந்து பிரிந்துபோன தமிழ்த் தோழமை இனத்தாரான தெலுங்கரும், மலையாளிகளும், கன்னடர்களும் சான்று. 20.தமிழ்மொழி நம் இனத்தின் உயிர் என்பதால் மொழியின் சிதைவும் அழிவும் பத்தாயிரம் ஆண்டுக்கும் குறையாத தமிழ் இனத்தின் அடிச்சுவட்டையே அழித்துவிடும். இதற்கு, இந்தோனிசியா, மியான்மார், மொரிசியசு, பிஜி, இரியூனியன் முதலான நாடுகளில் வாழும் தமிழர்களே சான்று. 21."மரபு திரிபின் பிறிது பிறிதாகும்" என்ற தொல்காப்பியர் கூற்றுக்கு ஏற்ப தமிழ்ப்பள்ளியிலும், தமிழ்மொழியிலும், தமிழினத்திலும், தமிழ்ப் பண்பாட்டிலும் ஏற்படும் திரிபுகள் இறுதியில் உலக வரலாற்றில் தொன்மை இனமாகிய தமிழினத்தின் பேரழிவுக்கே வித்திடும். 22."தமிழ் எம் உயிர்; தமிழ்ப்பள்ளி எம் உடல்" என்று முழங்கி மலேசியத்தில் தமிழை நிலைபெறச் செய்த தமிழவேள் கோ.சா ஐயா அவர்களின் திருக்கூற்றின்படி தமிழ்ப்பள்ளி என்ற உடல் அழித்தால் தமிழ் என்ற உயிர் அழியும்! தமிழ் அழிந்தால் தமிழினமே அழியும்! தமிழின அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும் எந்த ஒரு திட்டத்தையும் வழிமொழிந்து அடுத்து வரும் ஏழேழு தலைமுறையின் சாபத்திற்கு இன்றைய தலைமுறை ஆளாக வேண்டாம்.

இத்தனை விளைவுகளையும் இன்னும் விரிந்துச் செல்லும் பற்பல விளைவுகளையும் தீர்க்கமாகச் சிந்தித்தப் பிறகுதான் "தேசியப் தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்குவது" பற்றி எவரும் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும். உண்மையாகவே தமிழ்பள்ளி; தமிழ்மொழி நலம் நாடுவோர் கண்மூடித்தனமாகக் கருத்துகளைச் சொல்லிக் கொண்டிராமல் ஆழமான ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் பேசுவதே நலம்.

• ஆய்தன்: தேசியப் பள்ளிகளில் தமிழைக் கட்டாயப் பாடமாக்குவதைச் சிந்திக்கும் மூளைகள் இடைநிலைப்பள்ளிகளில் இதனைச் செய்ய முனைந்தால் தமிழுக்கு ஆக்கம் விளையுமே! இதனைச் சிந்திக்கவும் பேசவும் எவரும் துணிவதில்லையே! ஏன்? ஏன்?

தமிழில் முதலெழுத்து எழுது குயிலே!

மலேசியத் தமிழ் மாணவர்களிடயே தமிழுணர்வுடன் கல்விப்பணி செய்துவரும் ஒரேயோர் இதழ் 'குயில்' மாணவர் இதழாகும். தமிழ் வானில் பறக்கும் இந்த ஜீவக்குயிலின் பணிகள் கடந்த 15 ஆண்டுகளாகத் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவர்களுக்குப் பெரும் நன்மையைக் கொண்டுவந்துள்ளன என்றால் மிகையாகாது. இந்தத் தேசியத் தமிழ் மாணவர் இதழை நடத்திவரும் ஜெயபக்தி நிறுவன உரிமையாளர் கு.செல்வராஜூவைத் தமிழுயிர் மனந்திறந்து பாராட்டுகிறது. காரணம், தமிழ் மாணவர் குமுகாயத்தின் நலன்கருதி அவர் செய்யும் இந்த அரும்பணி போற்றுதலுக்குரியது.

குயில் செப்தெம்பர் திங்கள் இதழில் எமது கண்ணை உறுத்திய தமிழ்கேடு ஒன்றை இங்கே குறிப்பிட விழைகிறேன். அதாவது, சில பெயர்களின் முன்னால் உள்ள முதலெழுத்து(initial) தமிழில் குறிக்காப்படாமல் ஆங்கில எழுத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. கு.செல்வராஜூ என்பதில் உள்ள முதலெழுத்து 'கு' தமிழில் எழுதப்பட்டிருப்பது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. அதேவேளையில் மாண்புமிகு டத்தோ R.ராகவன் என்றும் டத்தோ (Dr) K.S.நிஜார் என்றும், திருமதி.A.தனலட்சுமி என்றும் பெயர்களில் ஆங்கில எழுத்தை முதலெழுத்தாக இதே இதழ் எழுதியிருக்கிறது. ஏன் இந்த முரண்பாடு? ஏன் இந்த மொழிக்கேடு? 'R' என்பதை 'இரா' என்று தமிழில் எழுதியிருக்கலாம் அல்லது குறைந்தது 'ஆர்' என்றேனும் தமிழ்ப்படுத்தி இருக்கலாம். அதைவிடுத்து மாண்புமிகு டத்தோ ராகவன் என்று வரிசைப்பிடித்து நிற்கும் தமிழ் எழுத்துகளுக்கு மத்தியில் 'R' என்ற ஆங்கில எழுத்தை எழுதி தமிழைச் சிதைத்திருப்பது முறையாகுமா? மேலும், 'ரா' என்பது தமிழில் முதலில் வாராது என்ற இலக்கணத்தை அறிந்து ராகவன் என்பதை இராகவன் என்று எழுதியிருக்க வேண்டும். அதுபோலவே மருத்துவர் கே.எஸ்.நிஜார் என்றும் திருமதி.A.தனலட்சுமி என்பதில் அ அல்லது ஆ அல்லது அந்த ஆங்கில எழுத்தை 'எ' என்று எழுதியிருக்கலாம்.

இது மிகச் சிறிய குறையாக இருக்கலாம். ஆனால், காலப்போக்கில் மொழி நலனைக் கொடுத்துவிடக்கூடிய சிக்கலாக உறுமாறிவிடும். அதுவும், மாணவர்கள் படிக்கக் கூடிய 'குயில்' இதழில் இதுபோன்ற குறைபாடுகளும் மொழிக்கேடுகளும் நிகழ்வது பெரும்பிழையென தமிழுயிர் கருதுகிறது. காரணம், மாணவர்களும் இதனைப் பின்பற்றி எழுதக்கூடும் அல்லவா? எனவே, தமிழ்மொழி நலம் கருதி இதுபோன்ற சிறுசிறு குறைபாடுகளைத் தவிர்த்து, தமிழ் வளர்க்கும் பணியைத் தொடருமாறு குயில் அண்ணா அவர்களைத் தமிழுயிர் வேண்டிக்கொள்கிறது.

• ஆய்தன்: சிறு துளி பூமியில் பெரு வெள்ளம் ஆகிவிடும்; சிறு குறை மொழியில் பெருஞ் சிதைவு ஆக்கிவிடும்.

தனக்கொரு நீதி தமிழுக்கொரு நீதியா?

“தமிழ் நெடுங்கணக்கை மாற்றவேண்டுமா?” என்ற சிக்கலில் பொங்கியெழுந்த அத்தனை உணர்ச்சிகளையும் தமிழ் உணர்வாளர்களையும் சீண்டிப்பார்க்கும் வகையில் வார இதழ் ஆசிரியர் ஒருவர் தலையங்கம் தீட்டியுள்ளார். ஆறிப்போன புண்ணைச் சொறிந்து பார்த்திருக்கும் அந்த வார இதழ் ஆசிரியரைத் ‘தமிழுயிர்’ நினைத்துப்பார்த்தது... கற்பனை சிறகடித்துப் பறந்தது; காட்சி பிறந்தது! இப்படி..

வித்யா :- டேய் சாகர், மஞ்சள் சட்டைய மாட்டிகிட்டு எங்கேடா கிளம்பிட்டே?

சாகர் :- 'தொன்றல்' வார இதழ் வாங்கிட்டு வரலாம்னு போறேன்.

வித்யா :- ஆமா, அண்மையில் பாடத்திட்ட அதிகாரி ஒருவர் நம்ம தமிழைப்பற்றி கேவலமாய் பேசியிருப்பது பற்றி என்னடா நினைக்கிற?

சாகர் :- ‘தமிழ்த்துரோகிகள்.. கண்டிக்கவேண்டும்.. தமிழ் எங்கள் மூச்சு.. பொங்கி எழுவோம்.. குரல் கொடுப்போம்.. மகஜர் வழங்குவோம்.. முழங்கு சங்கே! என்று ஆவேசமாய் பொங்கி எழுவதால் மட்டுமே எதையும் சாதித்துவிட முடியாது.

வித்யா :- நல்லபடியா புத்தி சொன்ன எவன்டா கேட்கிறான்? அவனவனுக்குப் பெரிய அதிகாரி, அறிவாளி, பெரிய ஆள் என்று நினைப்பு!

சாகர் :- தவறு, அறியாமை, தடுமாற்றம் என்பதெல்லாம் எல்லாரிடமும் உண்டு! அதனால் உட்கார்ந்து அமைதியாய் பேசி பிரச்னைகளை நமக்குள் தீர்த்துக்கொள்வதுதான் புத்திசாலித்தனம்.

வித்யா :- டேய் தமிழைப் பழிப்பதும் தாயைப் பழிப்பதும் ஒன்னுடா? அதுவும் எப்ப பார்த்தாலும் சொந்த தாய்மொழியையே பழிக்கும் ஒருவனைப் பார்த்துக்கிட்டு சும்மா இருக்கக் கூடாதுடா.. நல்லா போட்டுத் தாக்கனும்!

சாகர் :- உணர்ச்சிகரமாய் எதையும் எதிர்கொள்ளாமல் உணர்வுப்பூர்வமாய் கைகோர்த்து செயல்பட வேண்டும்.

வித்யா :- டேய் நீயா இப்படி பேசுற? அன்னிக்கு ஒருத்தன் உன்னைப் ‘பொட்டப்பயன்னு’ சொல்லிட்டான்னு வானத்துக்கும் பூமிக்குமா என்னமா குதிச்ச! ஒரு தனிமனிதன் உன்னை ஏசுனதுக்கே உனக்கு அவ்வளவு கோபம் வருதே.. இது ஆறுகோடி தமிழ் மக்களோட தாய்மொழி! தமிழ் இனத்தோட உயிர்மூச்சு! எல்லா மொழிக்கும் மூத்தமொழி! இலக்கணம் இலக்கியத்துல உயர்ந்த மொழி! ஞானிகள் கூட போற்றி புகழும் மொழி! இந்த மொழிய வச்சுதான் நிறைபேர் பொழப்பு நடத்துறான்! நீயும்கூட பொழைக்கிற! அந்தத் தமிழை ஒருத்தன் கேவலமா பேசும்போது அமைதியா உட்கார்ந்து பேசனும்னு சொல்றியே உனக்கு எங்கேயாவது சூடு, சொரணை இருக்குதாடா? உனக்கு ஒரு நியாயம் தமிழுக்கு ஒரு நியாயமாடா? நீயும் தமிழ்த் துரோகிதாண்டா? உன்னோட ‘கலர’ காட்டிட்ட பாத்தியா?

சாகர் :- ??????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

• ஆய்தன் : தமிழர் மேன்மை அழிப்பாரைப் போற்றுதற்கும் ஏடு பல வாழ்ந்தால்; எதிர்ப்பதன்றோ தமிழர்களின் எழுதுகோல் வேலை? ஏற்றசெயல் செய்வதற்கும் ஏன் அஞ்சவேண்டும்? (பாவேந்தர்)